Waarom die twijfel steeds terugkomt.

Je zit in een gesprek en zegt iets wat voor jou klopt. Op dat moment voelt het helder. Maar later, wanneer je alleen bent, begint het. Je speelt het gesprek opnieuw af in je hoofd.

Had ik dat wel zo moeten zeggen?
Klopt het wel?
Of heb ik iets over het hoofd gezien?

Voor je het weet zit je weer te analyseren. Wat er precies gebeurde. Hoe die ander reageerde. Of jij het misschien toch verkeerd hebt.

Veel vrouwen die ik de afgelopen weken sprak in mijn interviews herkenden zich hierin. Ze voelen vaak heel goed wat voor hen klopt. Maar zodra ze dat uitspreken, gebeurt er iets waardoor de twijfel eroverheen komt.

Ze beginnen aan zichzelf te twijfelen, houden zich de volgende keer maar stil of denken: laat maar zitten. En ondertussen raken ze gefrustreerd. Met de ander, en met zichzelf. Omdat dit wéér gebeurt.

Maar die twijfel ontstaat meestal niet in dat gesprek zelf. De situatie raakt iets dat al veel eerder in je systeem is ontstaan. Vaak jaren geleden. Als een manier om jezelf veilig te houden toen het niet veilig voelde om jezelf te vertrouwen.

En daardoor lijkt het soms alsof er meerdere stemmen in je hoofd zijn. Een deel van jou voelt heel duidelijk wat klopt. En een ander deel begint meteen te twijfelen.

Of dat wel mag.
Of dat wel kan.
Of je het misschien verkeerd ziet.

Dat deel probeert je nog steeds veilig te houden.

En zolang je niet ziet waar die stemmen vandaan komen, blijf je in dezelfde cirkel rondgaan.

Je voelt iets.
Je spreekt iets uit.
De twijfel komt eroverheen.
En je trekt je weer terug.

Wat er verandert, is wanneer je gaat herkennen:
welke stem écht van jou is,
en welke stem voortkomt uit een oud patroon.

Dát helder krijgen.
Dat voelen in je lijf.

Dat doet iets magisch.

Het geeft zoveel toestemming van binnenuit.
Op een diep niveau voel je: dit klopt.

Zulke shifts in je systeem zijn onomkeerbaar.
Once you know, you know.

Vanaf dat moment kun je eigenlijk niet meer terug naar hoe het eerst was. Niet omdat alles ineens opgelost is, maar omdat je iets gezien hebt wat eerst nog onzichtbaar was.

En wanneer je dat eenmaal hebt gezien, herken je het de volgende keer sneller.
In een gesprek.
In een reactie van iemand.
Of in jezelf.

Je merkt ineens: oh… dit is wat hier weer gebeurt. En dat verandert hoe je ermee beweegt.

Je hoeft jezelf niet meer te overtuigen. Je hoeft niet meer te bewijzen dat je gelijk hebt. En je hoeft het gesprek niet meer eindeloos te blijven analyseren. Je weet ergens diep van binnen al wat voor je klopt. Je staat daar steviger in.

En precies dat gaan we doen in een afstemsessie. We nemen zo’n moment uit jouw leven. Een gesprek dat je eindeloos blijft herhalen in je hoofd. Een persoon bij wie je op de een of andere manier altijd aan jezelf twijfelt. En we kijken samen naar wat daar eigenlijk gebeurt.

En wat daarin zichtbaar wil worden.